Hnoðrar (Sedum sp.)

Nú þegar þurrkur hrjáir marga garðeigendur er áhugavert að fylgjast með hversu misjafnlega þurrkþolnar plöntur, t.d. fjölæringar eru.

Svokallaðir hnoðrar eru flestir afar þurrkþolnir, gera litlar kröfur til jarðvegs og leggjast einfaldlega í dvala í mestu þurrkunum. Einnig mynda hnorðar gjarnan þéttar þekjur og gefa illgresistegundum lítið rými til að breiða úr sér. Af þessum sökum hafa hnoðrategundir mikið verið notaðar í gróðurþekjur þar sem jarðvegsrými og vökvun er takmarkað, sbr. græn þök o.fl.

Benda má á að margar hnoðrategundir eru mjög auðveldar í ræktun. Hægt er að klippa af þeim stiklinga sem myndar rætur í jarðvegi eða í öðru vaxtarlagi, t.d. kókosmottum o.fl. Hnoðrar til notkunar á þök mætti t.d. forrækta í gróðurhúsum eða rækta upp beint í vaxtarlaginu á þakinu.

Hér að neðan eru nokkrar myndir, teknar af Baldri Gunnlaugssyni, af fjölgun og ræktun hnoðra í mottum, m.a. ræktun í gegnum kókosmottur sem auðveldar flutning og útlagningu plantnanna eftir ræktun. Þessi aðferð Baldurs væri tilvalin til notkunar á græn þök þar sem rými er takmarkað fyrir jarðveg og erfitt að vökva gróðurinn.